Economische delicten
Samengevat
Artikel 248 van het Wetboek van Strafrecht (Código Penal) omschrijft oplichting (estafa) als het gebruik van voldoende bedrog (engaño bastante), met winstoogmerk, om bij een ander een dwaling op te wekken en hem ertoe te brengen over iets te beschikken in zijn eigen nadeel of dat van een ander. Er zijn vier elementen, en ze moeten allemaal aanwezig zijn: bedrog, dwaling, beschikkingshandeling (betalen, overmaken, ondertekenen, iets afgeven) en nadeel.
Niet elke wanprestatie is oplichting. Ondertekent iemand een contract met de bedoeling het na te komen en kan hij later niet betalen, dan is het meestal een civiel probleem, geen strafrechtelijk. Waar het om gaat, is of het bedrog vanaf het begin bestond en of het voldoende was om een normaal mens in die omstandigheden te misleiden. Een groot deel van ons werk bestaat er juist in aan te tonen aan welke kant van die grens uw zaak ligt.
Artikel 249 bestraft met dezelfde straf als de basisvorm van oplichting, zes maanden tot drie jaar gevangenisstraf, een aantal gedragingen die tegenwoordig veel voorkomen:
Een geval dat we vaak zien, is dat van mensen die hun bankrekening uitlenen om geld te ontvangen en door te sturen, soms na een vermeend vacatureaanbod (zogeheten geldezels). Zij kunnen verdachte worden van oplichting of van witwassen, zelfs in de culpoze variant (artikel 301.3). Is dat uw situatie, bereid de verklaring dan rustig voor; wij leggen het uit op onze pagina over computercriminaliteit.
Aan de Costa Blanca, met een zeer actieve vastgoedmarkt en veel buitenlandse kopers, komt oplichting met woningen veel voor. Artikel 251 bestraft met een tot vier jaar gevangenisstraf:
Bovendien verzwaart artikel 250.1.1.º de oplichting wanneer het om woningen gaat, en andere verzwarende omstandigheden (meer dan 50.000 euro, misbruik van professioneel vertrouwen) komen vaak voor bij transacties met aanbetalingen (arras), reserveringen of valse vakantieverhuur. Bent u bij een koop opgelicht, handel dan snel: het geld verdwijnt razendsnel.
| Situatie | Straf | Artikel |
|---|---|---|
| Oplichting in de basisvorm | Gevangenisstraf van 6 maanden tot 3 jaar | 248 |
| Het nadeel bedraagt niet meer dan 400 euro | Geldboete van 1 tot 3 maanden | 248 |
| Computerfraude en fraude met betaalkaarten | Gevangenisstraf van 6 maanden tot 3 jaar | 249 |
| Gekwalificeerde oplichting (woningen, meer dan 50.000 euro, misbruik van vertrouwen, procesbedrog…) | Gevangenisstraf van 1 tot 6 jaar en geldboete van 6 tot 12 maanden | 250.1 |
| Meer dan 250.000 euro of samenloop van verzwarende omstandigheden | Gevangenisstraf van 4 tot 8 jaar en geldboete van 12 tot 24 maanden | 250.2 |
| Vastgoedfraude, dubbele verkoop, geveinsde overeenkomst | Gevangenisstraf van 1 tot 4 jaar | 251 |
Bij het bepalen van de straf weegt de rechter het bedrag van het nadeel, de financiële schade voor het slachtoffer, de relatie tussen beiden en de gebruikte middelen. Is een onderneming strafrechtelijk aansprakelijk, dan voorziet artikel 251 bis in geldboetes die evenredig zijn aan het bedrag van de fraude. Bedraagt de strafbedreiging meer dan vijf jaar gevangenisstraf, dan wordt de zaak berecht door het provinciaal gerechtshof (Audiencia Provincial); in de overige gevallen door de strafafdeling van de rechtbank van eerste aanleg (Sección de lo Penal del Tribunal de Instancia, de vroegere politierechter).
Een veroordeling voor oplichting levert een strafblad op. Bedraagt de gevangenisstraf niet meer dan twee jaar, pleegt u voor het eerst een delict en voldoet u de civiele aansprakelijkheid (of zegt u toe dat naar draagkracht te doen), dan kan de rechter de tenuitvoerlegging opschorten en hoeft u niet de gevangenis in (artikel 80). Daarom is het terugbetalen van het geld, ook gedeeltelijk, in deze zaken zo belangrijk. Zodra de termijnen zijn verstreken, kunt u doorhaling van uw strafblad aanvragen.
Oplichting in de basisvorm verjaart na vijf jaar; de gekwalificeerde vorm van artikel 250.1 na tien jaar (artikel 131).
Het belangrijkste is snel te handelen en niets te verwijderen:
Als benadeelde partij kunnen wij om onderzoekshandelingen vragen, beslag op de goederen van de dader en teruggave van wat u is ontnomen, met rente. Gaat uw zaak over gendergerelateerd of huiselijk geweld, kijk dan in onze rubriek gendergerelateerd geweld.
Elke zaak is anders; nadat we de uwe hebben bestudeerd, ontvangt u een persoonlijke offerte op schrift.
Elk bedrag. Bedraagt het nadeel niet meer dan 400 euro, dan is het een licht delict dat wordt bestraft met een geldboete van een tot drie maanden. Boven 400 euro is de straf zes maanden tot drie jaar gevangenisstraf, en boven 50.000 euro stijgt die tot een tot zes jaar gevangenisstraf en een geldboete (artikelen 248 en 250 van het Wetboek van Strafrecht).
Niet per se. Bedraagt de veroordeling niet meer dan twee jaar gevangenisstraf, hebt u geen meetellende antecedenten en betaalt u de civiele aansprakelijkheid of zegt u toe die te betalen, dan kan de rechter de straf opschorten (artikel 80). Het geld terugbetalen vóór de zitting verlaagt bovendien de straf als verzachtende omstandigheid.
Bel uw bank om uw kaarten te blokkeren en te vragen de transacties terug te boeken. Bewaar schermafbeeldingen, berichten en betaalbewijzen. Doe daarna zo snel mogelijk aangifte. Met een advocaat kunt u zich als benadeelde partij voegen en maatregelen vragen ten aanzien van de rekeningen waarnaar het geld ging.
Ja. Artikel 251 van het Wetboek van Strafrecht bestraft met een tot vier jaar gevangenisstraf wie een onroerend goed, na het als onbezwaard te hebben verkocht, opnieuw verkoopt of bezwaart vóór de definitieve overdracht, of het verkoopt met verzwijging van lasten zoals een hypotheek of een beslag.
Een schuld niet betalen is op zichzelf geen oplichting. Daarvoor moet het bedrog vanaf het begin hebben bestaan en de reden zijn geweest dat de ander u het geld gaf. Was u werkelijk van plan na te komen en lukte dat niet, dan gaat het meestal om een civiele kwestie. Wij bestuderen uw zaak om dat te onderbouwen.
Artikel 248 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht (Código Penal) vereist verschillende onderdelen: winstoogmerk, voldoende misleiding (genoeg om het slachtoffer tot een dwaling te brengen), dat die misleiding een dwaling veroorzaakt en dat het slachtoffer door die dwaling een beschikkingshandeling verricht (betalen, iets overhandigen, ondertekenen) die hemzelf of een ander benadeelt. Als een van deze elementen ontbreekt, is er geen oplichting, al kan er een andere weg zijn om te vorderen. Het analyseren van berichten, contracten en betalingen is essentieel om dat te weten.
Eenvoudige oplichting wordt bestraft met gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar, volgens artikel 248 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht. Om de concrete straf te bepalen, houdt de rechter rekening met het opgelichte bedrag, de financiële schade voor het slachtoffer, de relatie tussen het slachtoffer en de dader, de gebruikte middelen en elke andere omstandigheid die helpt de ernst van het feit te beoordelen. Daarom kunnen twee oplichtingen met een vergelijkbaar bedrag tot verschillende veroordelingen leiden.
Artikel 250 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht verhoogt de straf tot gevangenisstraf van een tot zes jaar en een geldboete van zes tot twaalf maanden in gevallen zoals: dat de oplichting woningen of eerste levensbehoeften betreft; dat het opgelichte bedrag hoger is dan 50.000 euro of een groot aantal personen treft; dat het slachtoffer of zijn gezin in een zeer ernstige financiële situatie belandt; of dat ze wordt gepleegd door misbruik te maken van de persoonlijke relatie met het slachtoffer of van de zakelijke of professionele geloofwaardigheid van de dader.
Als u de transactie niet zelf hebt toegestaan, in principe wel. De bank moet het bedrag onmiddellijk terugbetalen en uiterlijk aan het einde van de werkdag na uw melding, tenzij zij gegronde redenen heeft om fraude te vermoeden en dat meldt aan de Banco de España (artikel 45 van het Spaanse koninklijk wetsbesluit 19/2018 inzake betaaldiensten). Het is de bank die moet bewijzen dat u frauduleus of met grove nalatigheid hebt gehandeld (art. 44.3). Meld het haar onverwijld en nooit later dan dertien maanden na de afschrijving (art. 43).
Ja. Artikel 249 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht beschouwt als oplichting, met gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar, het frauduleus gebruiken van creditcards, debetkaarten of andere niet-contante betaalmiddelen, of de gegevens die ze bevatten, om transacties te verrichten ten nadele van de houder of van een derde. Met dezelfde straf bestraft het het verkrijgen van een niet-toegestane overboeking door computermanipulatie en het stelen of onrechtmatig verwerven van kaarten om ze frauduleus te gebruiken.
Dat kan, als de verkoper vanaf het begin niet van plan was het te verzenden en de advertentie als misleiding gebruikte (artikel 248 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). Als het betaalde bedrag niet hoger is dan 400 euro, is het een licht delict, strafbaar met een geldboete van een tot drie maanden, en kunt u met of zonder advocaat naar de zitting gaan (art. 967 van het Spaanse Wetboek van Strafvordering, LECrim). Bewaar de advertentie, de berichten en het betalingsbewijs, en wacht niet: het lichte delict verjaart na een jaar (art. 131 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht).
Het vonnis dat voor oplichting veroordeelt, verplicht ook tot teruggave van wat is afgetroggeld of tot vergoeding van de schade (artikelen 109, 110 en 116 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht), zonder dat een afzonderlijke civiele procedure nodig is. Het praktische probleem is of de oplichter bezittingen heeft. Daarom is het verstandig snel te vragen dat hem een zekerheidstelling wordt opgelegd of beslag op zijn goederen wordt gelegd (art. 589 van het Spaanse Wetboek van Strafvordering, LECrim) en de rekeningen op te sporen waarnaar het geld is gegaan. Als wat van u is in handen van een ander is, moet het eveneens worden teruggegeven, behoudens wettelijke uitzonderingen (art. 111).
Als u met valse rendementsbeloften bent overgehaald om uw geld af te geven, kan het gaan om oplichting van artikel 248 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht, in de gekwalificeerde vorm, met gevangenisstraf van een tot zes jaar, als het bedrag hoger is dan 50.000 euro of een groot aantal personen is getroffen (art. 250.1.5.º). Verzamel contracten, schermafbeeldingen van het platform, gesprekken en bewijzen van elke overboeking, en doe zo snel mogelijk aangifte. Wantrouw iedereen die aanbiedt het geld terug te halen tegen een vooruitbetaling: dat is meestal een tweede oplichting.
Dat hangt af van de straf. Volgens artikel 131 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht verjaart eenvoudige oplichting, met gevangenisstraf tot drie jaar, na vijf jaar; gekwalificeerde oplichting van artikel 250, met tot zes of acht jaar, na tien jaar; en lichte oplichting na een jaar. De termijn loopt vanaf het moment waarop het feit werd gepleegd en, als er meerdere opeenvolgende oplichtingen waren (voortgezet delict), vanaf de laatste (artikel 132). Een aangifte of strafklacht bij de rechtbank kan die termijn stuiten.
Dat kan sinds de Spaanse Organieke Wet 1/2026. Artikel 248 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht bepaalt dat, ook als het opgelichte bedrag niet hoger is dan 400 euro, gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar wordt opgelegd als u al onherroepelijk bent veroordeeld voor ten minste drie delicten van dezelfde aard uit dit hoofdstuk, waarvan ten minste één licht. Bovendien verzwaart artikel 250.1.8.º de straf als er drie eerdere veroordelingen zijn voor minder ernstige of ernstige delicten. Doorgehaalde antecedenten of antecedenten die doorgehaald hadden moeten zijn, tellen niet mee.
Heeft u nu hulp nodig?
Op deze pagina
Gerelateerde diensten
Werkgebied
Wij behandelen strafzaken in de hele provincie Alicante, waar u ook woont en welke rechtbank uw zaak ook behandelt. Dit zijn enkele van de gemeenten waar wij het meest werken:
AlicanteElcheSan Vicente del RaspeigSant Joan d’AlacantEl CampelloMutxamelBenidormTorreviejaAlcoyDeniaCalpeEn elke andere gemeente in de provincie
Arrestatie en rechten
Buitenlanders en toeristen