Economische delicten
Samengevat
Artikel 253 van het Wetboek van Strafrecht (Código Penal) bestraft wie zich, ten nadele van een ander, voor zichzelf of voor een derde geld, effecten, waardepapieren of enige andere roerende zaak toe-eigent die hij in bewaring, in commissie of ter bewaking had ontvangen, of op grond van enige titel die hem verplicht ze af te geven of terug te geven. Ook wie ontkent ze te hebben ontvangen.
Het idee is eenvoudig: iemand ontvangt rechtmatig iets, met de verplichting het terug te geven of er een bepaalde bestemming aan te geven, en houdt het in plaats daarvan zelf of wendt het voor iets anders aan. Anders dan bij oplichting is er hier geen bedrog vooraf: het vertrouwen wordt pas later beschaamd.
Daarnaast bestaat er een lichtere variant, de toe-eigening van andermans roerende zaak buiten die gevallen (artikel 254), zoals iets houden wat men heeft gevonden: dat wordt bestraft met een geldboete van drie tot zes maanden, of van een tot twee maanden als het niet meer dan 400 euro waard is.
De grens met het gewoon niet nakomen van een contract is in bijna alle procedures de kernvraag. Een onbetaalde schuld is geen delict. Wat het feit tot verduistering maakt, is dat het geld of de zaak een overeengekomen bestemming had en er definitief een andere bestemming aan wordt gegeven, of dat ontkend wordt het te hebben ontvangen.
Tussen niet-gescheiden echtgenoten, ouders, kinderen en broers en zussen (en aanverwanten in de eerste graad als ze samenwonen) leiden deze feiten alleen tot civiele aansprakelijkheid, mits er geen geweld, bedreiging of misbruik van de kwetsbaarheid van het slachtoffer door leeftijd of beperking is (artikel 268). De uitzondering geldt niet voor derden die deelnemen.
| Situatie | Straf | Artikel |
|---|---|---|
| Verduistering in de basisvorm | Gevangenisstraf van 6 maanden tot 3 jaar | 253 en 248 |
| Het verduisterde bedraagt niet meer dan 400 euro | Geldboete van 1 tot 3 maanden | 253.2 |
| Met verzwarende omstandigheid (meer dan 50.000 euro, misbruik van persoonlijke relaties of van professioneel vertrouwen, bijzondere ernst…) | Gevangenisstraf van 1 tot 6 jaar en geldboete van 6 tot 12 maanden | 253 en 250.1 |
| Meer dan 250.000 euro of samenloop van verzwarende omstandigheden | Gevangenisstraf van 4 tot 8 jaar en geldboete van 12 tot 24 maanden | 253 en 250.2 |
| Toe-eigening van andermans roerende zaak (verloren voorwerp e.d.) | Geldboete van 3 tot 6 maanden | 254 |
De verzwarende omstandigheid van misbruik van persoonlijke relaties of van professioneel vertrouwen (artikel 250.1.6.º) komt bij dit delict vaak voor, omdat er bijna altijd een voorafgaande vertrouwensrelatie bestaat. Of zij van toepassing is, wordt per geval besproken.
Welke rechter bevoegd is, hangt af van de straf. Vordert de aanklager de gekwalificeerde vorm van artikel 250, met een maximumstraf van meer dan vijf jaar gevangenisstraf, dan wordt de zaak berecht door het provinciaal gerechtshof (Audiencia Provincial); in de overige gevallen door de strafafdeling van de rechtbank van eerste aanleg, de vroegere politierechter (artikel 14 van het Wetboek van Strafvordering, Ley de Enjuiciamiento Criminal). Het voorafgaande onderzoek wordt altijd gevoerd door de onderzoeksafdeling van de plaats van de feiten. Heeft een werknemer of leidinggevende de verduistering gepleegd ten gunste van de onderneming, dan is de vennootschap zelf voor dit delict mogelijk niet strafrechtelijk aansprakelijk, maar wel civielrechtelijk voor de schade; wij onderzoeken dat per geval.
Een veroordeling voor verduistering levert een strafblad op. Bedraagt de straf niet meer dan twee jaar, is het uw eerste delict en voldoet u de civiele aansprakelijkheid of zegt u toe dat naar vermogen te doen, dan kan de rechter de straf opschorten (artikel 80). Bij dit delict is de civiele aansprakelijkheid meestal hoog, daarom is het verstandig dat punt vanaf het begin aan te pakken. Verduistering in de basisvorm verjaart na vijf jaar en de gekwalificeerde vorm na tien jaar (artikel 131).
Verzamel het contract, de kwitanties, de berichten waarin de ontvangst wordt erkend en elke aanmaning tot teruggave. Een aantoonbare aanmaning, bijvoorbeeld een aangetekende burofax, helpt de weigering tot teruggave te bewijzen. Als benadeelde partij kunnen wij een strafklacht indienen, beslag op goederen vragen om de teruggave veilig te stellen en binnen het strafproces zelf schadevergoeding vorderen.
Elke zaak is anders; nadat we de uwe hebben bestudeerd, ontvangt u een persoonlijke offerte op schrift.
Bij oplichting gaat het bedrog vooraf en zorgt het ervoor dat het slachtoffer het geld afgeeft. Bij verduistering wordt het geld rechtmatig ontvangen, met de verplichting het terug te geven of er een bepaalde bestemming aan te geven, en wordt het daarna voor iets anders gebruikt of ontkent men het te hebben ontvangen. Op beide staan dezelfde straffen.
Meestal niet. Bij een lening wordt het geld eigendom van wie het ontvangt en is de verplichting een gelijk bedrag terug te betalen; wordt er niet betaald, dan is het een civiele schuld. Verduistering is er wanneer het geld een concrete overeengekomen bestemming had, bijvoorbeeld een deposito of een opdracht, en er een ander gebruik van wordt gemaakt.
Dezelfde als op oplichting: zes maanden tot drie jaar gevangenisstraf, of een geldboete van een tot drie maanden als het bedrag niet meer dan 400 euro is. Bij een verzwarende omstandigheid, zoals een bedrag boven 50.000 euro of misbruik van vertrouwen, is de straf een tot zes jaar gevangenisstraf en een geldboete (artikelen 253, 248 en 250 van het Wetboek van Strafrecht).
Via het strafrecht normaal gesproken niet. Volgens artikel 268 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht leiden vermogensdelicten tussen bloedverwanten in opgaande en neergaande lijn en broers en zussen, zonder geweld, intimidatie of misbruik van de kwetsbaarheid van het slachtoffer, niet tot strafrechtelijke aansprakelijkheid, alleen tot civiele; de eis van samenwonen geldt volgens de gangbare uitleg alleen voor aanverwanten, zoals schoonouders of schoonzonen. U kunt wat u toekomt via de civiele weg vorderen. Als iemand van buiten de familie aan de feiten heeft deelgenomen, kan die persoon wel strafrechtelijk worden vervolgd (artikel 268.2).
Het delict in de basisvorm verjaart na vijf jaar en de gekwalificeerde vorm na tien jaar, normaal gerekend vanaf het moment van de toe-eigening (artikel 131 van het Wetboek van Strafrecht). Wacht niet te lang: na verloop van tijd gaat bewijs verloren en wordt het geld verplaatst.
Ja. Wie zich een roerende zaak van een ander toe-eigent buiten de gevallen van bewaargeving of bewaring, pleegt het delict van artikel 254 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht (Código Penal), strafbaar met een geldboete van drie tot zes maanden, of van een tot twee maanden als de waarde niet hoger is dan 400 euro; als de zaak artistieke, historische, culturele of wetenschappelijke waarde heeft, is de straf gevangenisstraf van zes maanden tot twee jaar. Het juiste is haar terug te geven of, als de eigenaar onbekend is, af te geven aan de burgemeester van de plaats (artikel 615 van het Spaanse Burgerlijk Wetboek (Código Civil)).
Niet automatisch. Dit delict hangt er niet van af of het slachtoffer de aangifte handhaaft, en de vergeving van het slachtoffer doet de strafvervolging niet vervallen (art. 130.1.5.º van het Spaanse Wetboek van Strafrecht), dus de officier van justitie kan blijven vervolgen. Maar het teruggeven van het verduisterde vóór de terechtzitting is een strafverminderende omstandigheid die de straf verlaagt (art. 21.5), en het betalen of zich verbinden tot betaling van de civiele aansprakelijkheid is een voorwaarde om een straf van maximaal twee jaar op te schorten (art. 80.2). Snel teruggeven verbetert uw situatie bijna altijd.
Niet noodzakelijk. De basisstraf is gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar, dezelfde als voor oplichting (arts. 248 en 253 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht), en als het verduisterde bedrag niet hoger is dan 400 euro, is er alleen een geldboete van een tot drie maanden. Als u wordt veroordeeld tot twee jaar of minder, het uw eerste delict is en u betaalt of zich verbindt te betalen wat u verschuldigd bent, kan de rechter de straf opschorten (art. 80). In de gekwalificeerde gevallen van artikel 250 stijgt de minimumstraf tot een jaar en is de marge kleiner.
Dat kan. Als die persoon op grond van een volmacht bevoegd was het vermogen te beheren en die bevoegdheid overschreed met schade tot gevolg, gaat het om trouweloos beheer (artikel 252 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht); als hij geld hield dat hem was toevertrouwd, om verduistering (artikel 253). Als de dader een kind, een andere afstammeling of de echtgeno(o)t(e) is, kan artikel 268 ertoe leiden dat hij geen straf krijgt, al moet hij het wel teruggeven, tenzij hij misbruik heeft gemaakt van de kwetsbaarheid van het slachtoffer wegens leeftijd of beperking.
Ja, en dat is gebruikelijk. Wanneer u aangifte doet, wordt ervan uitgegaan dat u ook schadevergoeding vordert, tenzij u daarvan afziet of die uitdrukkelijk voorbehoudt voor een latere civiele procedure (art. 112 van het Spaanse Wetboek van Strafvordering, LECrim). De veroordeling omvat de teruggave van het goed, het herstel van de schade en de vergoeding van materiële en immateriële schade (art. 110 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). Door u als partij in de zaak te stellen, kunt u controleren of het gevorderde bedrag juist is. Meer over de particuliere aanklager (acusación particular).
Dat kan. Artikel 253 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht omvat elke roerende zaak die is ontvangen op grond van een titel die verplicht haar af te geven of terug te geven, zoals bruikleen, huur of bewaargeving. Als wie haar ontving zich haar toe-eigent voor zichzelf of een derde, pleegt hij het delict, strafbaar met de straffen voor oplichting. Een simpele vertraging bij het teruggeven, zonder de wil de zaak te houden, is mogelijk geen delict; de grens hangt af van het bewijs in elk geval.
Bij verduistering (apropiación indebida) (artikel 253 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht) houdt iemand een bepaald goed dat hem werd overhandigd met de verplichting het terug te geven of af te geven, of ontkent hij het te hebben ontvangen. Bij trouweloos beheer (administración desleal) (artikel 252) houdt wie een vermogen van een ander beheert niet noodzakelijk iets voor zichzelf, maar overschrijdt hij zijn bevoegdheden en veroorzaakt hij schade, bijvoorbeeld met transacties of betalingen die hij niet mocht doen. Op beide delicten staan dezelfde straffen als op oplichting.
Dat kan. Als de werknemer het geld in opdracht van het bedrijf ontving, in commissie, of het hem werd toevertrouwd met de verplichting het af te dragen, valt het houden ervan onder verduistering van artikel 253 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht, met gevangenisstraf van zes maanden tot drie jaar, of van een tot zes jaar als het meer dan 50.000 euro betreft of er een andere strafverzwarende omstandigheid uit artikel 250 is. Afhankelijk van hoe hij bij het geld kwam, kunnen de feiten onder een ander delict vallen, zoals diefstal, dus elk geval vereist een concrete analyse.
Vaak wel. Artikel 111 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht bepaalt dat waar mogelijk hetzelfde goed moet worden teruggegeven, ook als het in handen is van een derde die het rechtmatig en te goeder trouw heeft verworven; die derde kan het daarna verhalen op wie het hem verkocht. De uitzondering is dat de derde het heeft verworven met inachtneming van de wettelijke voorwaarden die het onopeisbaar maken. Als teruggave niet mogelijk is, volgen herstel van de schade en vergoeding van de geleden nadelen (artikel 110).
Ja, in het algemeen wel. Artikel 268 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht laat vermogensdelicten tussen echtgenoten onbestraft, maar alleen als zij op het moment van de feiten niet gescheiden waren, wettelijk of feitelijk, en ook niet in een procedure van scheiding van tafel en bed, echtscheiding of nietigverklaring zaten. Dat artikel noemt alleen echtgenoten, dus als u al uit elkaar was, of niet getrouwd was, kan aangifte worden gedaan. De vrijstelling geldt evenmin als er sprake was van geweld, intimidatie of misbruik van de kwetsbaarheid van het slachtoffer wegens leeftijd of handicap. Als er daarnaast mishandeling is, raadpleeg dan de pagina over gendergerelateerd geweld.
Heeft u nu hulp nodig?
Op deze pagina
Gerelateerde diensten
Werkgebied
Wij behandelen strafzaken in de hele provincie Alicante, waar u ook woont en welke rechtbank uw zaak ook behandelt. Dit zijn enkele van de gemeenten waar wij het meest werken:
AlicanteElcheSan Vicente del RaspeigSant Joan d’AlacantEl CampelloMutxamelBenidormTorreviejaAlcoyDeniaCalpeEn elke andere gemeente in de provincie