Fasen van de procedure
Samengevat
Een valse aangifte is niet elke aangifte die wordt geseponeerd. Het Spaanse Wetboek van Strafrecht (Código Penal) bestraft wie, wetende dat het onwaar is of met roekeloze minachting voor de waarheid, een ander feiten verwijt die, als ze waar waren, een strafbaar feit zouden zijn, mits dit gebeurt tegenover een gerechtelijke of bestuurlijke ambtenaar die verplicht is ze te onderzoeken: een rechter, een officier van justitie of de politie (artikel 456.1).
Er zijn dus drie elementen nodig:
Wat geen valse aangifte is: te goeder trouw aangifte doen van feiten die later niet kunnen worden bewezen, zich vergissen bij de identificatie van iemand zonder de bedoeling hem te schaden, of de feiten onnauwkeurig beschrijven. Aangifte doen is een recht en de wet bestraft niet de vergissing, maar het verwijt dat wordt gedaan in de wetenschap dat het gelogen is of zonder zich er iets van aan te trekken of het waar is.
Er zijn verwante figuren die u goed moet onderscheiden:
De straf voor valse aangifte hangt af van de ernst van het misdrijf dat ten onrechte werd verweten (artikel 456.1 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht):
| Ten onrechte verweten misdrijf | Straf |
|---|---|
| Ernstig misdrijf | Gevangenisstraf van zes maanden tot twee jaar en dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden |
| Minder ernstig misdrijf | Dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden |
| Licht vergrijp | Dagboete van drie tot zes maanden |
Meineed wordt bestraft met zes maanden tot twee jaar gevangenisstraf en een dagboete van drie tot zes maanden. Wordt de valse verklaring afgelegd ten nadele van de verdachte in een zaak over een misdrijf, dan stijgt de straf tot één tot drie jaar gevangenisstraf en een dagboete van zes tot twaalf maanden, en volgde er door die verklaring een veroordeling, dan worden de straffen een graad hoger opgelegd (artikel 458).
Laster wordt bestraft met zes maanden tot twee jaar gevangenisstraf of een dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden als die openbaar wordt verspreid, en anders met een dagboete van zes tot twaalf maanden (artikel 206). Laster wordt alleen vervolgd op strafklacht van de benadeelde (artikel 215) en verjaart na één jaar (artikel 131).
Naast de straf moet de dader de veroorzaakte schade vergoeden, inclusief immateriële schade (artikelen 110 en 116 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht).
Dit is het punt waarover de meeste vragen bestaan. De wet bepaalt dat er niet tegen de aangever kan worden opgetreden zolang er geen onherroepelijk vonnis of onherroepelijke beschikking tot seponering is in de zaak waarin het verwijt werd gedaan (artikel 456.2).
Zodra die zaak is afgerond, zijn er twee wegen:
Het is belangrijk te begrijpen dat een seponering of vrijspraak op zichzelf niet bewijst dat de aangifte vals was. Die kunnen het gevolg zijn van onvoldoende bewijs. Voor een veroordeling wegens valse aangifte moet worden aangetoond dat de aangever wist dat wat hij vertelde niet waar was of handelde met roekeloze minachting voor de waarheid. Daarom bestuderen wij het volledige dossier voordat wij een strafklacht aanraden.
Heeft u net een oproeping ontvangen of bent u gearresteerd voor iets wat u niet heeft gedaan, dan is de strafklacht niet het dringendste: het gaat erom u goed te verdedigen in de lopende zaak. Een goede verdediging in die fase is bovendien de basis voor elke latere actie.
Intussen: neem geen contact op met de aangever, verwijder niets van uw telefoon en plaats niets over de zaak online.
Procedures over geweld tegen vrouwen hebben eigen regels en instanties; die behandelen wij op onze gespecialiseerde website abogadaviolenciadegenero.com.
Is de zaak geëindigd met een onherroepelijke seponering of vrijspraak, dan bekijken wij of er grond is om op te treden:
Laat na de seponering of vrijspraak niet te veel tijd verstrijken: ook voor deze misdrijven gelden verjaringstermijnen. Elke zaak is anders; nadat wij de uwe hebben bestudeerd, ontvangt u een schriftelijke offerte op maat.
Dat hangt af van het misdrijf dat ten onrechte werd verweten. Bij een ernstig misdrijf zes maanden tot twee jaar gevangenisstraf en een dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden; bij een minder ernstig misdrijf een dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden; en bij een licht vergrijp een dagboete van drie tot zes maanden (artikel 456.1 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). Daarnaast moet de veroorzaakte schade worden vergoed.
Dat kan zodra de seponering of het vonnis onherroepelijk is (artikel 456.2 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). Maar de seponering bewijst op zichzelf niet dat de aangifte vals was: er moet worden aangetoond dat de aangever wist dat hij loog of handelde met roekeloze minachting voor de waarheid. Wij bestuderen het dossier om te beoordelen of er voldoende grond is.
Met objectief bewijs dat het verhaal weerlegt: volledige berichten, belgegevens, locaties, camerabeelden, documenten of getuigen. Ook de tegenstrijdigheden van de aangever en zijn mogelijke beweegredenen tellen mee. Het belangrijkste is dat bewijs vanaf het begin te verzamelen en te bewaren, nog voordat u een verklaring aflegt in de zaak die tegen u loopt.
In beide gevallen wordt iemand ten onrechte een misdrijf verweten. Valse aangifte wordt gepleegd tegenover een autoriteit die moet onderzoeken, zoals een rechter, een officier van justitie of de politie (artikel 456). Laster wordt buiten die context gepleegd, bijvoorbeeld op sociale media, wordt alleen vervolgd op strafklacht van de benadeelde en verjaart na één jaar.
Ja. Wordt de aangever veroordeeld, dan is hij ook civielrechtelijk aansprakelijk voor de veroorzaakte schade, waaronder de kosten van de verdediging, financiële verliezen en immateriële schade (artikelen 110 en 116 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). De vordering wordt meestal in dezelfde strafprocedure ingesteld, als benadeelde partij.
Heeft u nu hulp nodig?
Op deze pagina
Gerelateerde diensten