Fasen van de procedure
Samengevat
Een valse aangifte is niet elke aangifte die wordt geseponeerd. Het Spaanse Wetboek van Strafrecht (Código Penal) bestraft wie, wetende dat het onwaar is of met roekeloze minachting voor de waarheid, een ander feiten verwijt die, als ze waar waren, een strafbaar feit zouden zijn, mits dit gebeurt tegenover een gerechtelijke of bestuurlijke ambtenaar die verplicht is ze te onderzoeken: een rechter, een officier van justitie of de politie (artikel 456.1).
Er zijn dus drie elementen nodig:
Wat geen valse aangifte is: te goeder trouw aangifte doen van feiten die later niet kunnen worden bewezen, zich vergissen bij de identificatie van iemand zonder de bedoeling hem te schaden, of de feiten onnauwkeurig beschrijven. Aangifte doen is een recht en de wet bestraft niet de vergissing, maar het verwijt dat wordt gedaan in de wetenschap dat het gelogen is of zonder zich er iets van aan te trekken of het waar is.
Er zijn verwante figuren die u goed moet onderscheiden:
De straf voor valse aangifte hangt af van de ernst van het misdrijf dat ten onrechte werd verweten (artikel 456.1 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht):
| Ten onrechte verweten misdrijf | Straf |
|---|---|
| Ernstig misdrijf | Gevangenisstraf van zes maanden tot twee jaar en dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden |
| Minder ernstig misdrijf | Dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden |
| Licht vergrijp | Dagboete van drie tot zes maanden |
Meineed wordt bestraft met zes maanden tot twee jaar gevangenisstraf en een dagboete van drie tot zes maanden. Wordt de valse verklaring afgelegd ten nadele van de verdachte in een zaak over een misdrijf, dan stijgt de straf tot één tot drie jaar gevangenisstraf en een dagboete van zes tot twaalf maanden, en volgde er door die verklaring een veroordeling, dan worden de straffen een graad hoger opgelegd (artikel 458).
Laster wordt bestraft met zes maanden tot twee jaar gevangenisstraf of een dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden als die openbaar wordt verspreid, en anders met een dagboete van zes tot twaalf maanden (artikel 206). Laster wordt alleen vervolgd op strafklacht van de benadeelde (artikel 215) en verjaart na één jaar (artikel 131).
Naast de straf moet de dader de veroorzaakte schade vergoeden, inclusief immateriële schade (artikelen 110 en 116 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht).
Dit is het punt waarover de meeste vragen bestaan. De wet bepaalt dat er niet tegen de aangever kan worden opgetreden zolang er geen onherroepelijk vonnis of onherroepelijke beschikking tot seponering is in de zaak waarin het verwijt werd gedaan (artikel 456.2).
Zodra die zaak is afgerond, zijn er twee wegen:
Het is belangrijk te begrijpen dat een seponering of vrijspraak op zichzelf niet bewijst dat de aangifte vals was. Die kunnen het gevolg zijn van onvoldoende bewijs. Voor een veroordeling wegens valse aangifte moet worden aangetoond dat de aangever wist dat wat hij vertelde niet waar was of handelde met roekeloze minachting voor de waarheid. Daarom bestuderen wij het volledige dossier voordat wij een strafklacht aanraden.
Heeft u net een oproeping ontvangen of bent u gearresteerd voor iets wat u niet heeft gedaan, dan is de strafklacht niet het dringendste: het gaat erom u goed te verdedigen in de lopende zaak. Een goede verdediging in die fase is bovendien de basis voor elke latere actie.
Intussen: neem geen contact op met de aangever, verwijder niets van uw telefoon en plaats niets over de zaak online.
Gaat uw zaak over gendergerelateerd of huiselijk geweld, kijk dan in onze rubriek gendergerelateerd geweld.
Is de zaak geëindigd met een onherroepelijke seponering of vrijspraak, dan bekijken wij of er grond is om op te treden:
Laat na de seponering of vrijspraak niet te veel tijd verstrijken: ook voor deze misdrijven gelden verjaringstermijnen. Elke zaak is anders; nadat wij de uwe hebben bestudeerd, ontvangt u een schriftelijke offerte op maat.
Ervaring met zaken in de media. Celeste Pérez Bleda heeft aangegeven personen verdedigd in zaken die de media haalden, en legde bij Cadena SER (2017) uit waarom de aangifte tegen haar cliënt niet consistent was.
Dat hangt af van het misdrijf dat ten onrechte werd verweten. Bij een ernstig misdrijf zes maanden tot twee jaar gevangenisstraf en een dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden; bij een minder ernstig misdrijf een dagboete van twaalf tot vierentwintig maanden; en bij een licht vergrijp een dagboete van drie tot zes maanden (artikel 456.1 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). Daarnaast moet de veroorzaakte schade worden vergoed.
Dat kan zodra de seponering of het vonnis onherroepelijk is (artikel 456.2 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). Maar de seponering bewijst op zichzelf niet dat de aangifte vals was: er moet worden aangetoond dat de aangever wist dat hij loog of handelde met roekeloze minachting voor de waarheid. Wij bestuderen het dossier om te beoordelen of er voldoende grond is.
Met objectief bewijs dat het verhaal weerlegt: volledige berichten, belgegevens, locaties, camerabeelden, documenten of getuigen. Ook de tegenstrijdigheden van de aangever en zijn mogelijke beweegredenen tellen mee. Het belangrijkste is dat bewijs vanaf het begin te verzamelen en te bewaren, nog voordat u een verklaring aflegt in de zaak die tegen u loopt.
In beide gevallen wordt iemand ten onrechte een misdrijf verweten. Valse aangifte wordt gepleegd tegenover een autoriteit die moet onderzoeken, zoals een rechter, een officier van justitie of de politie (artikel 456). Laster wordt buiten die context gepleegd, bijvoorbeeld op sociale media, wordt alleen vervolgd op strafklacht van de benadeelde en verjaart na één jaar.
Ja. Wordt de aangever veroordeeld, dan is hij ook civielrechtelijk aansprakelijk voor de veroorzaakte schade, waaronder de kosten van de verdediging, financiële verliezen en immateriële schade (artikelen 110 en 116 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). De vordering wordt meestal in dezelfde strafprocedure ingesteld, als benadeelde partij.
Nee, als u te goeder trouw handelde. Artikel 456 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht (Código Penal) vereist dat de beschuldiging wordt geuit in de wetenschap dat ze vals is of met roekeloze minachting voor de waarheid. Dat een aangifte wordt geseponeerd of tot vrijspraak leidt, maakt haar op zich niet vals: er moet worden aangetoond dat de aangever wist dat wat hij vertelde niet waar was, of met roekeloze minachting naliet het te controleren.
Dat kan. Artikel 456.1 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht vereist niet dat de beschuldiging bij de rechter wordt geuit: het volstaat dat ze wordt geuit tegenover een gerechtelijke of bestuurlijke ambtenaar die de plicht heeft de feiten te onderzoeken. De gerechtelijke politie heeft juist de plicht ambtshalve vervolgbare delicten te onderzoeken en de daders op te sporen (art. 282 van het Spaanse Wetboek van Strafvordering (LECrim)).
Ja. Artikel 456.2 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht bepaalt dat de rechter of rechtbank die de zaak behandelde ambtshalve vervolging tegen de aangever beveelt wanneer uit die zaak voldoende aanwijzingen van de valsheid blijken, onverminderd uw eigen mogelijkheid om aangifte te doen. Dit kan wel pas na het onherroepelijke vonnis of de onherroepelijke beschikking tot buitenvervolgingstelling of seponering van de oorspronkelijke procedure.
Ja, dat is het veinzen van een delict. Artikel 457 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht bestraft met een geldboete van zes tot twaalf maanden degene die bij een gerechtelijke of bestuurlijke ambtenaar met onderzoeksplicht een niet-bestaand strafbaar feit aangeeft of veinst er slachtoffer van te zijn, waardoor procedurele handelingen worden uitgelokt. Als bovendien wordt geprobeerd een verzekeringsuitkering te innen, kunnen ook andere delicten aan de orde zijn, zoals oplichting.
Verdedig u eerst in die procedure: tegen de aangever kan pas worden opgetreden als er een onherroepelijk vonnis of een onherroepelijke seponering in uw voordeel is (artikel 456.2 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). U hebt het recht de feiten te kennen, het dossier in te zien voordat u een verklaring aflegt en geen verklaring af te leggen (artikel 118 van het Spaanse Wetboek van Strafvordering, LECrim). Bewaar berichten, locatiegegevens en getuigen, en neem geen contact op met de aangever. Als u wordt opgeroepen, lees dan wat u als verdachte moet doen.
Dat is het delict meineed (valse getuigenis). Artikel 458 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht bestraft het met gevangenisstraf van zes maanden tot twee jaar en een geldboete van drie tot zes maanden, en als de verklaring tegen de verdachte wordt afgelegd in een strafzaak wegens een delict, met gevangenisstraf van een tot drie jaar en een geldboete van zes tot twaalf maanden. Als de getuigenis tot een veroordeling leidt, zijn de straffen nog zwaarder.
Ja, dat kan gebeuren. In het begin weet de rechter niet of de aangifte klopt en bij delicten zoals lichamelijk letsel, bedreiging of dwang kan hij u als voorlopige maatregel verbieden de aangever te naderen of contact met hem op te nemen als hij dat strikt noodzakelijk acht (artikel 544 bis van het Spaanse Wetboek van Strafvordering, LECrim). U moet het naleven, ook als het onterecht is, want het negeren ervan is een ander delict, en u kunt er via uw advocaat tegen in beroep gaan.
Dat hangt ervan af. Het delict vereist dat iemand feiten worden toegeschreven die een delict zouden zijn, terwijl men weet dat ze vals zijn of met roekeloze minachting voor de waarheid (artikel 456 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht). Een subjectieve beoordeling of een onnauwkeurige herinnering is normaal gesproken niet genoeg; een klap of een bedreiging verzinnen die er niet was, kan het wel zijn. De straf varieert van een geldboete tot gevangenisstraf van zes maanden tot twee jaar als het ten laste gelegde een ernstig delict was.
Ja, als dat met geweld of intimidatie gebeurt. Artikel 464 van het Spaanse Wetboek van Strafrecht bestraft met gevangenisstraf van een tot vier jaar en een geldboete van zes tot vierentwintig maanden degene die op die manier probeert een aangever, partij, verdachte, advocaat, deskundige of getuige te beïnvloeden om zijn optreden in de procedure te wijzigen, en met de straf in de bovenste helft als dat lukt. Het bestraft ook represailles omdat iemand in een gerechtelijke procedure is opgetreden.
Dat kan, als hij als aanklager partij was. Artikel 240 van het Spaanse Wetboek van Strafvordering staat toe de particuliere klager of civiele partij in de proceskosten te veroordelen als uit het dossier blijkt dat hij roekeloos of te kwader trouw heeft gehandeld, en verbiedt die kosten op te leggen aan de vrijgesproken verdachte. Was de aangever geen partij, dan moeten uw verdedigingskosten langs andere weg worden gevorderd, bijvoorbeeld in de procedure wegens valse aangifte.
Heeft u nu hulp nodig?
Op deze pagina
Gerelateerde diensten
Werkgebied
Wij behandelen strafzaken in de hele provincie Alicante, waar u ook woont en welke rechtbank uw zaak ook behandelt. Dit zijn enkele van de gemeenten waar wij het meest werken:
AlicanteElcheSan Vicente del RaspeigSant Joan d’AlacantEl CampelloMutxamelBenidormTorreviejaAlcoyDeniaCalpeEn elke andere gemeente in de provincie
Arrestatie en rechten
Gendergerelateerd geweld