Adwokat w sprawach o fałszywe oskarżenie w Alicante

Czym jest fałszywe zawiadomienie o przestępstwie

Fałszywe zawiadomienie to nie każde zawiadomienie, które kończy się umorzeniem. Hiszpański kodeks karny karze tego, kto wiedząc o fałszu lub w sposób rażąco lekceważący prawdę przypisuje innej osobie czyny, które – gdyby były prawdziwe – stanowiłyby przestępstwo, o ile czyni to przed funkcjonariuszem sądowym lub administracyjnym zobowiązanym do ich wyjaśnienia: przed sędzią, prokuratorem lub policją (art. 456.1).

Muszą więc zostać spełnione trzy przesłanki:

• Przypisanie konkretnych czynów określonej osobie.
• Czyny te muszą być nieprawdziwe, a osoba zawiadamiająca musiała o tym wiedzieć lub działać z rażącym lekceważeniem prawdy.
• Oskarżenie musi zostać złożone przed organem zobowiązanym do prowadzenia postępowania.

Fałszywym zawiadomieniem nie jest: zgłoszenie w dobrej wierze czynów, których później nie udaje się udowodnić, pomyłkowe wskazanie osoby bez zamiaru wyrządzenia jej szkody ani nieprecyzyjny opis zdarzeń. Zawiadomienie o przestępstwie jest prawem, a ustawa nie karze pomyłek, lecz oskarżeń składanych ze świadomością, że są kłamstwem, albo z całkowitą obojętnością co do ich prawdziwości.

Należy je odróżnić od pokrewnych przestępstw:

• Symulowanie przestępstwa (simulación de delito): zawiadomienie o przestępstwie, które nigdy nie miało miejsca, lub podawanie się za jego ofiarę albo sprawcę, co prowadzi do wszczęcia postępowania sądowego. Grozi za to grzywna w wymiarze od sześciu do dwunastu miesięcy (art. 457).
• Fałszywe zeznania (falso testimonio): świadek, który kłamie w postępowaniu sądowym (art. 458).
• Pomówienie o przestępstwo (calumnia): zarzucenie komuś popełnienia przestępstwa ze świadomością, że zarzut jest fałszywy, lecz poza jakimkolwiek postępowaniem, na przykład w mediach społecznościowych lub wobec osób trzecich (art. 205). Omawiamy to na naszej stronie poświęconej zniesławieniu: znieważeniu i pomówieniu.

Kary za fałszywe zawiadomienie i przestępstwa pokrewne

Kara za fałszywe zawiadomienie zależy od wagi przestępstwa, które fałszywie zarzucono (art. 456.1 hiszpańskiego kodeksu karnego):

Za fałszywe zeznania grozi od sześciu miesięcy do dwóch lat pozbawienia wolności i grzywna w wymiarze od trzech do sześciu miesięcy. Jeżeli zostały złożone na niekorzyść oskarżonego w postępowaniu karnym, kara wzrasta do od roku do trzech lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze od sześciu do dwunastu miesięcy, a jeżeli na podstawie tych zeznań zapadł wyrok skazujący, wymierza się kary o jeden stopień wyższe (art. 458).

Za pomówienie o przestępstwo grozi od sześciu miesięcy do dwóch lat pozbawienia wolności lub grzywna w wymiarze od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy, jeżeli zostało rozpowszechnione publicznie, a w pozostałych przypadkach grzywna w wymiarze od sześciu do dwunastu miesięcy (art. 206). Ściga się je wyłącznie z prywatnego aktu oskarżenia wniesionego przez pokrzywdzonego (art. 215), a jego karalność przedawnia się po roku (art. 131).

Niezależnie od kary sprawca musi naprawić wyrządzoną szkodę, w tym szkodę niemajątkową (art. 110 i 116 hiszpańskiego kodeksu karnego).

Kiedy można wystąpić przeciwko osobie, która złożyła zawiadomienie

Ta kwestia budzi najwięcej wątpliwości. Ustawa stanowi, że nie można wszcząć postępowania przeciwko osobie zawiadamiającej, dopóki nie zapadnie prawomocny wyrok lub prawomocne postanowienie o umorzeniu lub zakończeniu sprawy, w której złożono zawiadomienie (art. 456.2).

Po zakończeniu tej sprawy istnieją dwie drogi:

• Sędzia lub sąd, który rozpoznawał sprawę, musi z urzędu zarządzić wszczęcie postępowania przeciwko osobie zawiadamiającej, jeżeli z akt wynikają wystarczające dowody fałszywości zawiadomienia.
• Pokrzywdzony może złożyć zawiadomienie lub prywatny akt oskarżenia (querella).

Trzeba wiedzieć, że umorzenie lub uniewinnienie samo w sobie nie dowodzi, że zawiadomienie było fałszywe. Mogło wynikać z braku wystarczających dowodów. Aby doszło do skazania za fałszywe zawiadomienie, należy wykazać, że osoba zawiadamiająca wiedziała, iż jej twierdzenia są nieprawdziwe, lub działała z rażącym lekceważeniem prawdy. Dlatego przed zarekomendowaniem prywatnego aktu oskarżenia analizujemy całe akta sprawy.

Jeżeli są Państwo teraz fałszywie oskarżani

Jeżeli właśnie otrzymali Państwo wezwanie lub zostali zatrzymani za coś, czego nie zrobili, priorytetem nie jest prywatny akt oskarżenia, lecz właściwa obrona w toczącej się sprawie. Solidna obrona na tym etapie jest też podstawą każdego późniejszego działania.

1. Towarzyszymy Państwu podczas składania wyjaśnień, jak opisujemy na naszej stronie o wezwaniu w charakterze podejrzanego lub – w razie zatrzymania – o pomocy po zatrzymaniu.
2. Zbieramy dowody podważające zawiadomienie: pełne wiadomości, rejestry połączeń, lokalizacje, paragony, nagrania z kamer i świadków.
3. Analizujemy sprzeczności w relacji osoby zawiadamiającej i możliwe motywy oskarżenia.
4. Wnioskujemy o niezbędne czynności dowodowe, a w stosownych przypadkach o umorzenie sprawy.
5. Przypominamy sądowi, że ciężar dowodu spoczywa na oskarżeniu: obowiązuje domniemanie niewinności.

W międzyczasie: nie kontaktować się z osobą zawiadamiającą, niczego nie usuwać z telefonu i niczego nie publikować na temat sprawy.

Sprawy o przemoc ze względu na płeć mają własne przepisy i sądy; zajmujemy się nimi na naszej specjalistycznej stronie abogadaviolenciadegenero.com.

Prywatny akt oskarżenia za fałszywe zawiadomienie: jak do tego podchodzimy

Gdy sprawa zakończyła się prawomocnym umorzeniem lub prawomocnym uniewinnieniem, sprawdzamy, czy istnieją podstawy do działania:

• Analizujemy akta sprawy: co zeznała osoba zawiadamiająca, jakie dowody temu przeczą i co sędzia wziął pod uwagę, umarzając sprawę lub uniewinniając.
• Sprawdzamy, czy sam sąd zarządził przekazanie sprawy w celu wszczęcia postępowania przeciwko osobie zawiadamiającej (deducir testimonio).
• Jeżeli istnieją solidne dowody, wnosimy prywatny akt oskarżenia i przystępujemy do postępowania jako oskarżyciel posiłkowy, domagając się również odszkodowania za poniesioną szkodę: kosztów obrony, strat zawodowych czy szkody niemajątkowej.
• Jeżeli ich nie ma, mówimy to jasno, aby oszczędzić Państwu bezpodstawnego postępowania.

Nie warto zwlekać po umorzeniu lub uniewinnieniu: również te przestępstwa ulegają przedawnieniu. Każda sprawa jest inna; po zapoznaniu się z Państwa sprawą przedstawiamy indywidualną pisemną wycenę.

Doświadczenie w głośnych sprawach. Celeste Pérez Bleda broniła osób, przeciwko którym złożono zawiadomienia w sprawach relacjonowanych przez media, i wyjaśniała na antenie Cadena SER (2017), dlaczego zawiadomienie przeciwko jej klientowi było niespójne.