Adwokat w sprawach o przywłaszczenie w Alicante

Czym jest przywłaszczenie

Art. 253 hiszpańskiego kodeksu karnego penalizuje zachowanie osoby, która ze szkodą dla innej osoby przywłaszcza sobie lub osobie trzeciej pieniądze, rzeczy, papiery wartościowe lub inne mienie ruchome otrzymane w depozyt, w ramach zlecenia lub na przechowanie albo na jakiejkolwiek innej podstawie zobowiązującej do ich wydania lub zwrotu. Karze się również zaprzeczanie, że się je otrzymało. Przestępstwo to nazywa się przywłaszczeniem (apropiación indebida).

Idea jest prosta: ktoś legalnie otrzymuje coś z obowiązkiem zwrotu lub użycia na określony cel, a zamiast tego zatrzymuje to lub przeznacza na inny cel. W odróżnieniu od oszustwa nie ma tu początkowego wprowadzenia w błąd: zaufanie zostaje nadużyte później.

Istnieje też lżejsze przestępstwo – przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej poza tymi sytuacjami (art. 254), np. zatrzymanie rzeczy znalezionej: grozi za nie grzywna od trzech do sześciu miesięcy, a od jednego do dwóch miesięcy, jeżeli wartość nie przekracza 400 €.

Różnice między przywłaszczeniem a oszustwem i nadużyciem zaufania

• Oszustwo (estafa): wprowadzenie w błąd istnieje przed otrzymaniem pieniędzy i jest powodem ich przekazania. Wyjaśniamy to na stronie adwokat od oszustw.
• Przywłaszczenie: pieniądze zostają otrzymane legalnie, a obowiązek ich zwrotu lub wydania zostaje później naruszony.
• Nadużycie zaufania (administración desleal, art. 252): osoba uprawniona do zarządzania cudzym majątkiem przekracza swoje uprawnienia i wyrządza szkodę. Typowe dla członków zarządu spółek, opiekunów prawnych lub pełnomocników. Grożą za nie takie same kary jak za oszustwo.

Granica między przestępstwem a zwykłym niewykonaniem umowy to kluczowa kwestia niemal w każdej sprawie. Niespłacony dług nie jest przestępstwem. O przywłaszczeniu przesądza to, że pieniądze lub rzecz miały uzgodnione przeznaczenie i zostały trwale użyte w innym celu albo że zaprzecza się ich otrzymaniu.

Typowe przypadki

• Pośrednik lub agent, który pobiera kwotę w czyimś imieniu i jej nie przekazuje.
• Depozyty lub zaliczki wpłacone na określony cel i przeznaczone na inny.
• Zarządca wspólnoty mieszkaniowej (comunidad de propietarios), który wykorzystuje wspólne środki.
• Wspólnicy lub członkowie zarządu, którzy używają pieniędzy spółki do celów prywatnych, często w połączeniu z przestępstwami w spółkach.
• Spadkobiercy lub pełnomocnicy, którzy korzystają z kont lub majątku starszego krewnego.
• Niezwrócone wynajęte pojazdy lub maszyny.

Między małżonkami pozostającymi w faktycznym pożyciu, rodzicami, dziećmi i rodzeństwem (a także powinowatymi pierwszego stopnia, jeżeli mieszkają razem) czyny te rodzą wyłącznie odpowiedzialność cywilną, o ile nie doszło do przemocy, zastraszenia ani wykorzystania bezradności pokrzywdzonego z powodu wieku lub niepełnosprawności (art. 268). Wyjątek nie obejmuje osób trzecich, które biorą udział w czynie.

Kary

Okoliczność obciążająca w postaci nadużycia relacji osobistych lub wiarygodności zawodowej (art. 250.1.6) często pojawia się przy tym przestępstwie, ponieważ niemal zawsze istnieje wcześniejsza relacja zaufania. To, czy ma zastosowanie, rozstrzyga się indywidualnie w każdej sprawie.

Właściwość sądu zależy od kary. Jeżeli oskarżenie żąda skazania w typie kwalifikowanym z art. 250, którego górna granica kary przekracza pięć lat pozbawienia wolności, sprawę rozpoznaje sąd prowincjonalny (Audiencia Provincial); w pozostałych przypadkach – wydział karny sądu pierwszej instancji, dawniej sąd karny (art. 14 hiszpańskiej ustawy o postępowaniu karnym, Ley de Enjuiciamiento Criminal). Postępowanie przygotowawcze zawsze prowadzi wydział śledczy właściwy dla miejsca zdarzenia. Jeżeli przywłaszczenia dopuścił się pracownik lub członek zarządu na korzyść spółki, sama spółka może nie ponosić odpowiedzialności karnej za to przestępstwo, ale może odpowiadać cywilnie za szkodę; analizujemy to w każdej sprawie.

Jak Państwa bronimy

1. Analizujemy, na jakiej podstawie otrzymali Państwo pieniądze lub rzecz: nie wszystko, co się otrzymuje, podlega zwrotowi, a czasem płatność była pożyczką lub wynagrodzeniem za usługi.
2. Odtwarzamy rozliczenia: zaległe rozrachunki, potrącenia, wydatki poniesione w imieniu zawiadamiającego. Rzeczywiste saldo często różni się od podawanego.
3. Wykazujemy, że spór ma charakter cywilny, gdy nie było zamiaru trwałego przywłaszczenia.
4. Gdy jest to zasadne, negocjujemy zwrot, który – dokonany przed rozprawą – działa jako okoliczność łagodząca (art. 21.5).
5. Przygotowujemy Państwa do składania wyjaśnień w charakterze podejrzanego. Więcej na stronie wezwanie w charakterze podejrzanego.

Rejestr karny i zawieszenie wykonania kary

Skazanie za przywłaszczenie powoduje wpis do rejestru karnego. Jeżeli kara nie przekracza dwóch lat, jest to pierwsze przestępstwo, a odpowiedzialność cywilna zostanie zaspokojona lub zobowiążą się Państwo do jej zaspokojenia w miarę swoich możliwości, sędzia może zawiesić jej wykonanie (art. 80). Przy tym przestępstwie odpowiedzialność cywilna jest zwykle wysoka, dlatego warto zająć się nią od samego początku. Przywłaszczenie w typie podstawowym przedawnia się po pięciu latach, a w typie kwalifikowanym po dziesięciu (art. 131).

Jeśli ktoś zatrzymał Państwa pieniądze

Proszę zebrać umowę, pokwitowania, wiadomości, w których potwierdzono otrzymanie pieniędzy, oraz wszelkie wezwania do zwrotu. Wezwanie z potwierdzeniem doręczenia, na przykład burofax (list poświadczony), pomaga udowodnić odmowę zwrotu. Jako oskarżyciel posiłkowy możemy złożyć zawiadomienie lub akt oskarżenia, wnieść o zajęcie majątku w celu zabezpieczenia zwrotu i dochodzić odszkodowania w samym postępowaniu karnym.

Każda sprawa jest inna; po zapoznaniu się z Państwa sprawą przedstawimy indywidualną wycenę na piśmie.