Adwokat w sprawach o groźby i przymus w Alicante

Czym są groźby, zmuszanie i nękanie

To trzy przestępstwa przeciwko wolności osobistej, które często pojawiają się razem w jednym zawiadomieniu, zwłaszcza w konfliktach sąsiedzkich, zawodowych, biznesowych lub rodzinnych. Każde z nich ma własne znamiona, a ich znajomość to punkt wyjścia dla obrony.

• Groźby (amenazas, art. 169–171 hiszpańskiego kodeksu karnego): zapowiedź wyrządzenia krzywdy drugiej osobie, jej rodzinie lub komuś jej bardzo bliskiemu. Ustawa rozróżnia, czy zapowiadana krzywda stanowi przestępstwo, czy groźba jest warunkowa („jeśli mi nie zapłacisz, to…”) oraz czy sprawca osiąga to, czego żąda. Żądanie pieniędzy pod groźbą ujawnienia faktów z czyjegoś życia prywatnego to szczególna forma szantażu (art. 171.2).
• Zmuszanie (coacciones, art. 172): użycie przemocy, aby uniemożliwić komuś zrobienie tego, czego prawo nie zakazuje, lub zmusić go do zrobienia czegoś wbrew jego woli. Wymiana zamków, odcięcie mediów lub zablokowanie dostępu mogą wyczerpywać znamiona tego przestępstwa. Kara jest wyższa, jeżeli uniemożliwia się korzystanie z prawa podstawowego lub z prawa do spokojnego korzystania z mieszkania.
• Nękanie, tzw. stalking (art. 172 ter): obserwowanie, śledzenie lub szukanie fizycznej bliskości z kimś; uporczywe kontaktowanie się z nim w dowolny sposób lub przez osoby trzecie; wykorzystywanie jego danych osobowych do zamawiania usług lub nakłaniania innych do kontaktu z nim albo naruszanie jego wolności lub mienia – o ile odbywa się to uporczywie i wielokrotnie i zakłóca normalny przebieg jego codziennego życia. Karane jest również wykorzystywanie wizerunku innej osoby bez jej zgody do zakładania fałszywych profili lub publikowania ogłoszeń, które narażają ją na nękanie lub poniżenie.

Obecnie większość takich spraw udowadnia się za pomocą wiadomości WhatsApp, wiadomości głosowych, e-maili i wpisów w mediach społecznościowych.

Jeżeli osoba składająca zawiadomienie jest lub była Państwa partnerem, zastosowanie mają przepisy o przemocy ze względu na płeć lub przemocy domowej: takimi sprawami zajmujemy się na stronie abogadaviolenciadegenero.com.

Kary

Groźby warunkowe z artykułu 169.1 są karane w górnej połowie zagrożenia, jeżeli zostały wyrażone na piśmie, telefonicznie lub za pomocą jakiegokolwiek środka komunikacji. Jeżeli ofiara nękania jest szczególnie bezbronna ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność, kara wynosi od sześciu miesięcy do dwóch lat pozbawienia wolności.

Groźby i zmuszanie drobne oraz nękanie z artykułu 172 ter są ścigane wyłącznie na wniosek pokrzywdzonego. Poważne groźby warunkowe z artykułu 169.1 należą do właściwości sądu przysięgłych (art. 1.2 ustawy o sądzie przysięgłych, Ley Orgánica 5/1995).

W toku postępowania sędzia może tytułem środka zapobiegawczego orzec zakaz zbliżania się do osoby składającej zawiadomienie i kontaktowania się z nią (art. 544 bis hiszpańskiego kodeksu postępowania karnego, Ley de Enjuiciamiento Criminal), a także orzec go jako karę w wyroku (art. 57 hiszpańskiego kodeksu karnego). Jego naruszenie znacznie pogarsza Państwa sytuację.

Jak prowadzimy Państwa obronę

Nie każde ostre słowo jest groźbą karalną i nie każda presja jest zmuszaniem. Sądy oceniają wagę zapowiadanej krzywdy, kontekst i relację między zaangażowanymi osobami. Tak przygotowujemy Państwa obronę:

1. Analizujemy zawiadomienie i całą rozmowę, a nie tylko przedstawione zrzuty ekranu. Wiadomość wyrwana z kontekstu może znaczyć coś zupełnie innego, niż się wydaje.
2. Weryfikujemy autentyczność dowodów cyfrowych. Zrzut ekranu można zmanipulować; w razie potrzeby wnioskujemy o weryfikację lub opinię biegłego z zakresu informatyki śledczej. Szerzej omawiamy to w części o cyberprzestępczości.
3. Analizujemy, czy spełnione są znamiona przestępstwa: czy zapowiadana krzywda była poważna i wiarygodna, czy przy zmuszaniu doszło do przemocy, czy nękanie było uporczywe i wielokrotne i rzeczywiście zakłóciło życie drugiej osoby.
4. Jeżeli zawiadomienie ma służyć uzyskaniu przewagi w innym sporze (spadkowym, biznesowym, sąsiedzkim), ujawniamy to za pomocą dowodów. Jeżeli jest fałszywe, rozważamy podjęcie kroków prawnych; zob. obrona przed fałszywymi oskarżeniami.
5. Sprzeciwiamy się nieproporcjonalnym środkom zapobiegawczym i wyjaśniamy, jak ich przestrzegać, jeśli zostaną orzeczone.

Wiele zawiadomień o drobne groźby kończy się rozprawą w sprawie o przestępstwo drobne (juicio por delito leve), która jest bardzo krótka i w której ustawa nie wymaga udziału adwokata (art. 967 hiszpańskiego kodeksu postępowania karnego). Mimo to fachowa porada pozwala uniknąć skazań, które ciągną się później za człowiekiem. Więcej informacji o szybkich procesach i przestępstwach drobnych.

Karalność i zawieszenie wykonania kary

W przypadku większości tych kar możliwe jest zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności, jeżeli nie przekracza ona dwóch lat, jest to pierwsze przestępstwo, a odpowiedzialność cywilna została zaspokojona (art. 80). Skazanie za przestępstwo drobne figuruje w rejestrze tylko przez sześć miesięcy od wykonania kary (art. 136), ale skazanie za przestępstwo mniej poważne może pozostawać w rejestrze przez dwa lub trzy lata, co ma wpływ na egzaminy do służby publicznej, zatrudnienie i zezwolenia na pobyt.

Jeżeli to Państwo otrzymują groźby lub są nękani

Prosimy zachować wszystko: wiadomości, nagrania głosowe, e-maile, połączenia, nazwiska świadków. Nie należy usuwać rozmów, nawet jeśli są nieprzyjemne, i warto robić kopie. Prosimy notować daty i miejsca każdego epizodu nękania: to właśnie powtarzalność sprawia, że pojedyncze uciążliwości stają się przestępstwem.

Prosimy zgłosić sprawę jak najszybciej. Możemy reprezentować Państwa jako oskarżyciela posiłkowego, wnioskować o środki ochrony i dochodzić zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Prosimy pamiętać, że drobne groźby i zmuszanie przedawniają się po roku (art. 131).