Adwokat w sprawach o korupcję w Alicante: przestępstwa przeciwko administracji publicznej

Czym są i kogo dotyczą

Przestępstwa te chronią prawidłowe i bezstronne funkcjonowanie instytucji publicznych. Większość z nich może popełnić wyłącznie przedstawiciel władzy lub funkcjonariusz publiczny, ale definicja w prawie karnym jest szeroka: zgodnie z art. 24 kodeksu karnego (Código Penal) funkcjonariuszem publicznym jest każdy, kto uczestniczy w wykonywaniu funkcji publicznych z mocy ustawy, w drodze wyboru lub mianowania. Obejmuje to burmistrzów, radnych, pracowników merytorycznych samorządów, pracowników instytucji publicznych, a w niektórych przypadkach także osoby niebędące urzędnikami mianowanymi (funcionarios de carrera).

Odpowiedzialność mogą ponieść również osoby prywatne: ten, kto wręcza łapówkę, kto wywiera wpływ na urzędnika, wykorzystując znajomość osobistą, czy kto zarządza środkami publicznymi w imieniu administracji. Spółki mogą zostać skazane za łapownictwo i handel wpływami, o czym piszemy na naszej stronie poświęconej programom zgodności karnej w przedsiębiorstwach.

Wydawanie niesprawiedliwych decyzji administracyjnych (prevaricación)

Art. 404 penalizuje przedstawiciela władzy lub funkcjonariusza, który, wiedząc, że jest ona niesprawiedliwa, wydaje arbitralną decyzję w sprawie administracyjnej. Kara to szczególny zakaz zajmowania stanowiska lub pełnienia funkcji publicznej oraz pozbawienie biernego prawa wyborczego na okres od dziewięciu do piętnastu lat. Nie ma kary pozbawienia wolności, ale oznacza to utratę stanowiska i niemożność kandydowania w wyborach przez ten okres.

Nie każdy czyn niezgodny z prawem stanowi prevaricación. Decyzja może zostać uchylona przez sąd administracyjny, choć żadne przestępstwo nie zostało popełnione. Aby przestępstwo zaistniało, decyzja musi być arbitralna, a nie jedynie dyskusyjna, a osoba, która ją podpisuje, musi wiedzieć, że jest niesprawiedliwa. Właśnie tu niemal zawsze leży sedno obrony.

Łapownictwo i handel wpływami

W przypadku handlu wpływami, jeżeli korzyść zostanie faktycznie uzyskana, kary wymierza się w ich górnej połowie. Jeżeli łapówka dotyczy zamówienia publicznego, dotacji lub przetargu, osobie prywatnej i jej spółce można zakazać zawierania umów z sektorem publicznym oraz otrzymywania pomocy publicznej na okres od pięciu do dziesięciu lat (art. 424.3).

Mało znany fakt: osoba prywatna, która okazjonalnie uległa żądaniu łapówki ze strony funkcjonariusza, nie podlega karze, jeżeli zawiadomi o tym przed wszczęciem postępowania, pod warunkiem że od zdarzenia nie upłynęły więcej niż dwa miesiące (art. 426).

Sprzeniewierzenie środków publicznych

Art. 432 penalizuje przedstawiciela władzy lub funkcjonariusza, który w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przywłaszcza powierzone mu mienie publiczne lub pozwala na to komuś innemu. Kara wynosi od dwóch do sześciu lat pozbawienia wolności oraz szczególny zakaz na okres od sześciu do dziesięciu lat. Jeżeli szkoda przekracza 50 000 euro lub wyrządzono poważną szkodę służbie publicznej, kara pozbawienia wolności wynosi od czterech do ośmiu lat wraz z bezwzględnym zakazem na okres od dziesięciu do dwudziestu lat; powyżej 250 000 euro kara jest jeszcze surowsza. Jeżeli szkoda jest niższa niż 4000 euro, kara pozbawienia wolności wynosi od roku do dwóch lat.

Wykorzystywanie mienia publicznego do celów prywatnych bez zamiaru jego zatrzymania podlega karze od sześciu miesięcy do trzech lat pozbawienia wolności (art. 432 bis), a przeznaczenie środków publicznych na inny cel publiczny niż przewidziany pociąga za sobą kary z art. 433. Przepisy te mają zastosowanie także do osób prywatnych, którym powierzono środki publiczne, dozorców zajętego mienia oraz zarządców w postępowaniu upadłościowym (art. 435).

Jak Państwa bronimy

1. Gromadzimy kompletne akta administracyjne: opinie techniczne, opinie prawne, protokoły i wyniki głosowań. To, co znajdowało się w aktach w chwili podejmowania decyzji, jest najlepszym dowodem dobrej wiary.
2. Oddzielamy niezgodność z prawem administracyjnym od zachowania przestępnego. Wykazanie, że decyzja była dyskusyjna, ale ani arbitralna, ani świadomie niesprawiedliwa, często ma kluczowe znaczenie.
3. W sprawach o łapownictwo lub handel wpływami analizujemy dowody płatności i komunikacji oraz to, czy zostały uzyskane zgodnie z prawem.
4. W sprawach o sprzeniewierzenie rozważamy naprawienie szkody przed procesem: art. 434 nakazuje wówczas obniżenie kary o jeden lub dwa stopnie.
5. Przygotowujemy Państwa do złożenia wyjaśnień. Więcej informacji na naszej stronie o wezwaniu w charakterze podejrzanego.

Zakaz, więzienie i przedawnienie

Wykonania zakazu nie można zawiesić. Art. 80 pozwala zawiesić wykonanie kar pozbawienia wolności do dwóch lat, ale nie zakazów. Dla osoby pełniącej funkcję publiczną zakaz jest zazwyczaj najpoważniejszą konsekwencją.

Przedawnienie. Przestępstwa zagrożone zakazem powyżej dziesięciu lat, takie jak prevaricación lub łapownictwo z art. 419, przedawniają się po piętnastu latach (art. 131).

Środki odwoławcze. Wiele z tych spraw rozstrzyga się w drugiej instancji. Wyjaśniamy, jak to wygląda, na naszej stronie o apelacjach w sprawach karnych.

Jeżeli są Państwo pokrzywdzeni lub chcą złożyć zawiadomienie

Jeżeli arbitralna decyzja publiczna wyrządziła Państwu szkodę, na przykład w sprawie pozwolenia, udzielenia zamówienia lub procesu rekrutacji, mogą Państwo złożyć zawiadomienie i przyłączyć się do postępowania jako oskarżyciel posiłkowy (acusación particular). Ponadto postępowanie karne w Hiszpanii jest otwarte dla obywateli: każdy obywatel Hiszpanii może wnieść skargę, występując z powództwem obywatelskim (acción popular), nawet jeśli nie został pokrzywdzony przestępstwem (art. 101 i 270 ustawy o postępowaniu karnym, Ley de Enjuiciamiento Criminal). Możemy pomóc w ramach naszej usługi oskarżenia posiłkowego.