Ofiary przestępstw
W skrócie
Gdy zostaje popełnione przestępstwo, prokuratura (Ministerio Fiscal) wnosi oskarżenie w interesie publicznym. Pokrzywdzony nie musi jednak jedynie czekać: może uczestniczyć w postępowaniu jako oskarżyciel posiłkowy (acusación particular), z własnym adwokatem i pełnomocnikiem procesowym, i działać jako pełnoprawna strona.
Oznacza to, że mogą Państwo śledzić wszystko, co dzieje się w sprawie, wnioskować o dowody i świadków, uczestniczyć w przesłuchaniach, złożyć własny akt oskarżenia, wnioskować o środki zapobiegawcze i zaskarżać niekorzystne dla Państwa decyzje, takie jak umorzenie postępowania lub uniewinnienie.
Należy odróżnić tę rolę od innych. Oskarżenie popularne (acusación popular) może wnieść każdy obywatel Hiszpanii, nawet jeśli nie został pokrzywdzony przestępstwem (art. 101 i 270 hiszpańskiego kodeksu postępowania karnego, Ley de Enjuiciamiento Criminal). Powód cywilny (actor civil) uczestniczy natomiast wyłącznie po to, by dochodzić odszkodowania, bez żądania kary. Oskarżenie posiłkowe łączy obie funkcje: zmierza do skazania sprawcy i do naprawienia wyrządzonej Państwu szkody.
Występujemy jako oskarżyciel posiłkowy w sprawach dotyczących m.in. oszustwa, uszkodzenia ciała i pobicia, przywłaszczenia, gróźb czy bezprawnego zajmowania mieszkań. Jeżeli jest Pani kobietą pokrzywdzoną przemocą ze względu na płeć lub przemocą seksualną, zapraszamy na naszą wyspecjalizowaną stronę abogadaviolenciadegenero.com.
Istnieją dwa sposoby powiadomienia wymiaru sprawiedliwości o zdarzeniu:
Osoba prywatna wnosząca prywatny akt oskarżenia z reguły musi złożyć kaucję, ale pokrzywdzony przestępstwem jest z tego obowiązku zwolniony, podobnie jak jego spadkobiercy lub przedstawiciele ustawowi (art. 280 i 281). W przypadku cudzoziemców zwolnienie to zależy od umów międzynarodowych lub zasady wzajemności.
Wybór między tymi drogami zależy od sprawy. W przypadku przestępstw gospodarczych lub złożonych dobrze udokumentowany prywatny akt oskarżenia pozwala ukierunkować śledztwo od pierwszego dnia. W innych sprawach wystarczy złożyć zawiadomienie i przystąpić do postępowania później.
Jeżeli sprawa jest już w toku, pokrzywdzony może przystąpić do niej jako strona przed etapem formalnego sformułowania zarzutów (trámite de calificación), bez cofania postępowania do wcześniejszego etapu (art. 110 hiszpańskiego kodeksu postępowania karnego). W postępowaniu skróconym sąd musi pouczyć Państwa o przysługujących prawach, a przystąpienie jest możliwe bez wnoszenia prywatnego aktu oskarżenia (art. 761.2).
W razie przystąpienia po upływie terminu na złożenie aktu oskarżenia nadal można popierać oskarżenie do rozpoczęcia rozprawy, ale wyłącznie przyłączając się do zarzutów prokuratury lub innego oskarżyciela. Dlatego lepiej nie czekać.
Ponadto przestępstwa ulegają przedawnieniu: co do zasady po pięciu latach w przypadku czynów zagrożonych karą do pięciu lat pozbawienia wolności, a po roku w przypadku przestępstw drobnych oraz zniewagi i zniesławienia (art. 131 hiszpańskiego kodeksu karnego). Wyjaśniamy to w artykule o przedawnieniu przestępstw.
Każdy, kto ponosi odpowiedzialność karną za przestępstwo, ponosi również odpowiedzialność cywilną, jeżeli czyn wyrządził szkodę (art. 116 hiszpańskiego kodeksu karnego). Odpowiedzialność cywilna obejmuje (art. 110):
Jeżeli wnoszą Państwo wyłącznie oskarżenie karne, uważa się, że dochodzą Państwo również odpowiedzialności cywilnej, chyba że wyraźnie się jej zrzekną lub zastrzegą ją do odrębnego postępowania cywilnego (art. 112 hiszpańskiego kodeksu postępowania karnego). Nawet nie przystępując do postępowania, nie tracą Państwo prawa do odszkodowania, które może zostać zasądzone w wyroku, chyba że jednoznacznie się go zrzekną (art. 110). Bez własnego oskarżenia trudniej jednak prawidłowo wycenić szkodę i obronić tę kwotę.
W toku postępowania przygotowawczego wnioskujemy także o środki zabezpieczające zapłatę, takie jak zajęcie majątku lub zobowiązanie podejrzanego do złożenia kaucji.
Statut ofiary przestępstwa (Estatuto de la víctima del delito, ustawa 4/2015) przyznaje każdemu pokrzywdzonemu prawo do wniesienia oskarżenia karnego i powództwa cywilnego oraz do przekazania organom ścigania dowodów i informacji, które uzna za istotne (art. 11). Kilka ważnych gwarancji:
W szybkich procesach terminy są bardzo krótkie; zapraszamy na naszą stronę o szybkich procesach.
Każda sprawa jest inna; po zapoznaniu się z Państwa sprawą przedstawiamy indywidualną pisemną wycenę.
Nie. Przestępstwo można zgłosić na komisariacie, na posterunku Guardia Civil lub w sądzie bez adwokata. Aby jednak przystąpić do postępowania jako oskarżyciel posiłkowy, wnieść prywatny akt oskarżenia, zgłaszać dowody lub wnosić środki odwoławcze, potrzebny jest adwokat i pełnomocnik procesowy. Adwokat od początku pomaga zadbać o to, by zawiadomienie prawidłowo przedstawiało fakty i dowody.
Można przystąpić do postępowania przed etapem formalnego sformułowania zarzutów bez cofania postępowania do wcześniejszej fazy (art. 110 hiszpańskiego kodeksu postępowania karnego). Przystępując później, można jedynie popierać oskarżenie wniesione przez prokuratora lub inną stronę, do czasu rozpoczęcia rozprawy. Im wcześniej Państwo przystąpią, tym większy wpływ będą mieli na postępowanie przygotowawcze.
Zawiadomienie informuje policję lub sąd o zdarzeniu i nie wymaga adwokata, ale nie czyni Państwa stroną postępowania. Prywatny akt oskarżenia to formalne pismo składane za pośrednictwem pełnomocnika procesowego i adwokata, które od początku czyni Państwa stroną postępowania i w którym można wnioskować o konkretne czynności dowodowe i środki, takie jak zabezpieczenie majątku sprawcy (art. 277).
Tak. Pokrzywdzony może zaskarżyć postanowienie o umorzeniu, nawet jeśli nie przystąpił do postępowania (art. 12 Statutu ofiary przestępstwa). W postępowaniu uproszczonym ma na to dwadzieścia dni od doręczenia (art. 779.1 hiszpańskiego kodeksu postępowania karnego). Analizujemy postanowienie i oceniamy, czy są podstawy do jego zaskarżenia.
Odpowiedzialność cywilna wynikająca z przestępstwa obejmuje zwrot rzeczy, naprawienie szkody oraz odszkodowanie za straty materialne i niemajątkowe (art. 110 kodeksu karnego). Obejmuje to np. koszty leczenia, dni niezdolności do pracy, trwałe następstwa, straty finansowe i krzywdę. Wysokość zależy od konkretnej sprawy i od tego, jak zostanie udowodniona.
Potrzebują Państwo pomocy teraz?
Na tej stronie