Adwokat w sprawach o zniesławienie i znieważenie w Alicante

Czym są zniewaga i oszczerstwo jako przestępstwa

To przestępstwa przeciwko czci. Dziś większość z nich ma miejsce w mediach społecznościowych, w grupach na WhatsAppie, w opiniach w internecie albo w sporach między sąsiadami i firmami. Niezależnie od tego, czy ktoś publicznie Państwa obraził, czy to Państwo zostali pozwani do sądu za coś, co powiedzieli lub opublikowali, warto wiedzieć, że te przestępstwa rządzą się bardzo szczególnymi zasadami.

• Oszczerstwo (calumnia, art. 205 hiszpańskiego kodeksu karnego): zarzucenie komuś popełnienia przestępstwa ze świadomością, że jest to nieprawda, lub z rażącym lekceważeniem prawdy. Publiczne stwierdzenie, że ktoś „ukradł” albo „oszukał”, gdy nie jest to prawdą, może stanowić oszczerstwo – hiszpański odpowiednik karalnego zniesławienia.
• Zniewaga (injuria, art. 208): czyn lub wypowiedź naruszające godność innej osoby, szkodzące jej dobremu imieniu lub godzące w jej poczucie własnej wartości. Przestępstwem jest tylko zniewaga ciężka, oceniana według jej charakteru, skutków i okoliczności. Jeżeli polega na przypisywaniu faktów, jest ciężka tylko wtedy, gdy dokonano jej ze świadomością ich fałszywości lub z rażącym lekceważeniem prawdy.

Lekkie zniewagi lub poniżenie między osobami prywatnymi nie są przestępstwem, z wyjątkiem relacji między partnerami lub w rodzinie (art. 173.4). Jeżeli do obrazy dochodzi między osobami, które są lub były partnerami, zajmujemy się taką sytuacją na stronie abogadaviolenciadegenero.com.

Publiczny charakter zmienia wszystko

Zgodnie z prawem oszczerstwo lub zniewaga są popełnione publicznie, gdy rozpowszechnia się je za pośrednictwem prasy, radia i telewizji lub innego środka o podobnym zasięgu (art. 211). Otwarty wpis w mediach społecznościowych może się w tym mieścić, co podwyższa karę. Ponadto właściciel medium, za którego pośrednictwem doszło do rozpowszechnienia, może ponosić solidarną odpowiedzialność cywilną (art. 212).

Kary

Jeżeli oszczerstwa lub zniewagi dopuszczono się za zapłatą, nagrodą lub obietnicą, dochodzi do tego szczególny zakaz wykonywania zawodu lub funkcji od sześciu miesięcy do dwóch lat (art. 213). Naprawienie szkody obejmuje publikację lub rozpowszechnienie wyroku skazującego na koszt skazanego (art. 216), a także zadośćuczynienie za krzywdę niemajątkową.

Ponieważ niemal wszystkie kary to grzywny, skazanie za zniewagę zwykle nie oznacza więzienia, ale powoduje wpis do rejestru karnego. Grzywny nie należy też lekceważyć: jeżeli nie zostanie zapłacona, zamienia się ją na jeden dzień pozbawienia wolności za każde dwie niezapłacone stawki dzienne, który – za zgodą skazanego – można odbyć w formie prac społecznych (art. 53).

Szczególny tryb postępowania

Te przestępstwa działają inaczej niż niemal wszystkie pozostałe:

• Ściga się je wyłącznie z prywatnego aktu oskarżenia (querella) wniesionego przez pokrzywdzonego lub jego przedstawiciela ustawowego. Zawiadomienie na policji nie wystarcza. Jest jeden wyjątek: sprawa jest ścigana z urzędu, gdy obraza dotyczy funkcjonariusza publicznego, przedstawiciela władzy lub urzędnika w związku z pełnionymi obowiązkami (art. 215.1).
• Uprzednie posiedzenie pojednawcze (acto de conciliación): akt oskarżenia o zniewagę lub oszczerstwo między osobami prywatnymi nie zostanie przyjęty bez wykazania, że posiedzenie pojednawcze z oskarżonym odbyło się lub próbowano je przeprowadzić (art. 804 hiszpańskiej ustawy o postępowaniu karnym, Ley de Enjuiciamiento Criminal).
• Bardzo krótki termin: oszczerstwo i zniewaga przedawniają się po roku (art. 131). Jeżeli termin upłynie, traci się prawo do wszczęcia postępowania karnego.
• Obraźliwe wypowiedzi w trakcie procesu: wniesienie skargi wymaga uprzedniej zgody sędziego lub sądu, który prowadził ten proces (art. 215.2).
• Przebaczenie kończy sprawę: jeżeli pokrzywdzony przebaczy, postępowanie zostaje zakończone (art. 215.3).

Istnieje również droga cywilna ochrony czci, uregulowana w ustawie organicznej 1/1982 (Ley Orgánica 1/1982), która pozwala dochodzić odszkodowania i usunięcia treści bez dążenia do ukarania sprawcy. Pomagamy wybrać drogę najlepiej odpowiadającą temu, co chcą Państwo osiągnąć.

Jeśli złożono przeciwko Państwu akt oskarżenia: jak bronimy

1. Sprawdzamy wymogi formalne: czy akt oskarżenia wniósł pokrzywdzony, czy podjęto próbę pojednania i czy nie upłynął ponad rok. Uchybienie w tym zakresie może zakończyć sprawę.
2. Analizujemy kontekst: wolność wypowiedzi i informacji chroni krytykę, nawet ostrą, zwłaszcza w sprawach interesu publicznego. Nie każda nieprzyjemna wypowiedź jest przestępstwem.
3. W sprawach o oszczerstwo udowodnienie prawdziwości zarzucanego przestępstwa zwalnia od kary (art. 207). W sprawach o zniewagę prawda stanowi obronę, gdy wypowiedzi dotyczą funkcjonariuszy w związku z pełnionymi obowiązkami lub naruszeń administracyjnych (art. 210).
4. Rozważamy odwołanie wypowiedzi: jeżeli przyzna Pan/Pani przed sędzią, że to, co powiedziano, było fałszywe lub nieudowodnione, i odwoła to, kara zostaje obniżona o jeden stopień (art. 214). Niekiedy porozumienie na posiedzeniu pojednawczym pozwala w ogóle uniknąć procesu.
5. Weryfikujemy dowody cyfrowe: kto faktycznie kontroluje konto, integralność zrzutów ekranu i zasięg rozpowszechnienia treści. Więcej na stronie cyberprzestępczość.

Jeśli padli Państwo ofiarą oszczerstwa lub zniewagi

Trzeba działać szybko: mają Państwo jeden rok. Proszę zabezpieczyć wiarygodne dowody wpisu (link, data, w miarę możliwości poświadczone zrzuty ekranu) oraz jego zasięgu. Składamy wniosek o posiedzenie pojednawcze, a jeśli nie dojdzie do porozumienia – akt oskarżenia, i reprezentujemy Państwa jako oskarżyciel posiłkowy, dążąc do skazania, odszkodowania i publikacji wyroku.

Jeżeli oprócz obraźliwych wypowiedzi pojawiają się wiadomości z zastraszaniem lub uporczywe nękanie, w grę mogą wchodzić inne przestępstwa: zob. groźby, przymus i nękanie. A jeżeli ktoś fałszywie oskarżył Państwa o przestępstwo przed policją lub sądem, może chodzić o fałszywe oskarżenie.