Postępowanie karne
W skrócie
Gdy chłopiec lub dziewczyna w wieku od 14 do 17 lat popełni czyn zabroniony jako przestępstwo, nie jest sądzony jak dorosły. Stosuje się ustawę o odpowiedzialności karnej nieletnich (Ley Orgánica 5/2000, reguladora de la responsabilidad penal de los menores) (art. 1). Ustawa ta nie przewiduje kar, lecz środki o charakterze wychowawczym, dobierane w zależności od wieku nieletniego, jego sytuacji rodzinnej i społecznej, osobowości i dobra (art. 7.3).
Dziecko w wieku poniżej 14 lat nie ponosi odpowiedzialności karnej. Prokurator przekazuje sprawę publicznemu organowi ochrony dzieci, który ocenia sytuację dziecka i podejmuje odpowiednie środki ochronne (art. 3).
Od wejścia w życie ustawy organicznej 1/2025 sprawy te rozpoznaje wydział dla nieletnich sądu pierwszej instancji (Sección de Menores del Tribunal de Instancia), który z reguły ma siedzibę w stolicy prowincji, Alicante, i zastępuje dawny sąd dla nieletnich.
Postępowanie w sprawach nieletnich ma własne zasady, mające chronić nieletniego:
Jeżeli Państwa dziecko zostało zatrzymane, prosimy niezwłocznie napisać do nas na WhatsAppie. Nasza usługa adwokata 24 h dla osób zatrzymanych obejmuje także nieletnich.
Artykuł 7 ustawy wymienia środki od najbardziej do najmniej dolegliwych. Należą do nich:
Co do zasady środki nie mogą trwać dłużej niż dwa lata (art. 9.3). Umieszczenie w systemie zamkniętym jest możliwe tylko w przypadku poważnych przestępstw, przestępstw mniej poważnych popełnionych z użyciem przemocy lub zastraszenia albo z poważnym zagrożeniem dla życia lub integralności fizycznej osób, a także przestępstw popełnionych w grupie lub na rzecz gangu bądź organizacji (art. 9.2). Czynów nieumyślnych nigdy nie można karać umieszczeniem w systemie zamkniętym (art. 9.4).
W tych poważniejszych przypadkach środek może trwać do trzech lat, jeżeli nieletni miał 14 lub 15 lat w chwili czynu, i do sześciu lat, jeżeli miał 16 lub 17 lat (art. 10.1). W przypadku najpoważniejszych przestępstw, takich jak zabójstwo, morderstwo, niektóre napaści seksualne, terroryzm lub każde przestępstwo zagrożone karą piętnastu lat pozbawienia wolności lub wyższą, umieszczenie w systemie zamkniętym jest obowiązkowe: od roku do pięciu lat dla nieletnich w wieku 14 lub 15 lat i od roku do ośmiu lat dla osób w wieku 16 lub 17 lat, a następnie okres nadzoru kuratora (art. 10.2).
Prawo nieletnich przewiduje rozwiązania niedostępne w postępowaniu wobec dorosłych, a dobra obrona dąży do ich osiągnięcia:
Rodzice, opiekunowie, rodziny zastępcze i osoby sprawujące pieczę odpowiadają solidarnie z nieletnim za wyrządzoną szkodę. Jeżeli nie przyczynili się do tego zachowania umyślnie ani przez rażące niedbalstwo, sędzia może zmniejszyć zakres ich odpowiedzialności (art. 61.3). Dlatego również rodzice powinni od początku korzystać z fachowej porady.
Środki orzeczone wobec nieletnich wpisuje się do odrębnego rejestru, innego niż rejestr karny osób dorosłych. Więcej informacji na naszej stronie o rejestrze karnym. Jeśli chodzi o przedawnienie, mniej poważne przestępstwa popełnione przez nieletnich przedawniają się po roku; poważne po trzech latach lub po pięciu, jeżeli przewidziana kara przekracza dziesięć lat; a najpoważniejsze zgodnie z hiszpańskim kodeksem karnym (art. 15).
Pokrzywdzony, a jeśli jest nieletni – jego rodzice, może przystąpić do postępowania jako oskarżyciel posiłkowy, wnioskować o środki i być informowany o przebiegu postępowania (art. 25). Odpowiedzialności cywilnej dochodzi prokurator, chyba że pokrzywdzony woli dochodzić jej samodzielnie lub zastrzec ją do postępowania cywilnego (art. 61.1). Możemy reprezentować Państwa jako oskarżyciela posiłkowego. Jeżeli pokrzywdzoną jest dziewczyna, która doznała przemocy ze strony partnera lub przemocy seksualnej, mogą Państwo również skorzystać z naszej strony poświęconej przemocy ze względu na płeć.
Każda sprawa jest inna; po zapoznaniu się z Państwa sprawą przedstawimy indywidualną pisemną wycenę.
Od 14. roku życia. W wieku od 14 do 17 lat stosuje się hiszpańską ustawę organiczną 5/2000, która zamiast kar przewiduje środki wychowawcze. Poniżej 14 lat nie ma odpowiedzialności karnej: prokuratura przekazuje sprawę publicznemu organowi ochrony dzieci (art. 3). Od 18 lat stosuje się kodeks karny dla dorosłych.
Tak, ale umieszczenie w zakładzie w systemie zamkniętym jest możliwe tylko w przypadku poważnych przestępstw, mniej poważnych przestępstw z użyciem przemocy lub groźby albo stwarzających poważne zagrożenie dla ludzi, bądź przestępstw popełnionych w grupie lub bandzie (art. 9.2 ustawy organicznej 5/2000). Istnieją też systemy półotwarte, otwarte i terapeutyczne oraz wiele innych środków niezwiązanych z umieszczeniem w zakładzie.
Policja musi zwolnić małoletniego lub oddać go do dyspozycji prokuratury w ciągu maksymalnie 24 godzin. Prokuratura musi w ciągu 48 godzin od zatrzymania zdecydować, czy go zwolnić, umorzyć sprawę, czy wszcząć postępowanie i wystąpić do sędziego o środki zapobiegawcze (art. 17). W czasie zatrzymania małoletni musi przebywać oddzielnie od dorosłych, a jego rodzice muszą zostać niezwłocznie powiadomieni.
Tak. Rodzice, opiekunowie, rodziny zastępcze i osoby sprawujące pieczę odpowiadają solidarnie z nieletnim za naprawienie wyrządzonej szkody (art. 61.3 ustawy organicznej 5/2000). Jeśli nie sprzyjali takiemu zachowaniu umyślnie ani przez rażące niedbalstwo, sędzia może tę odpowiedzialność ograniczyć. Roszczenie rozpatruje się w odrębnej części tego samego postępowania.
W wielu przypadkach tak. Przy mniej poważnych lub drobnych przestępstwach prokurator może odstąpić od ścigania lub wnioskować o umorzenie, jeśli nieletni pojedna się z pokrzywdzonym, naprawi szkodę lub ukończy zajęcia wychowawcze (art. 18 i 19 ustawy organicznej 5/2000). Zespół techniczny może też zaproponować niekontynuowanie postępowania w interesie nieletniego (art. 27.4).
Potrzebują Państwo pomocy teraz?
Na tej stronie
Powiązane usługi